Uitgelicht, reis 4, 29 febuari - 2 maart 2008, Zweeds Lapland

Jawel, Lapland ligt ook in Zweden! Niet veel mensen beseffen dat dus het werd tijd om dit eens te laten zien aan een paar collega's uit de branche.

Rond het middaguur komen wij aan op het vliegveld van Lulea. Binnen 15 minuten staan wij bij de ijsreceptie in het stadspark, waar we de kamersleutels ontvangen en uiteraard een heerlijk warm welkomstdrankje. Welkom in Zweeds Lapland! Ander Licht op de Zaak heeft de laatste jaren veel geïnvesteerd in deze bestemming en met succes. Reeds vele groepen zijn hier met veel plezier geweest en de laatste dag met weemoed vertrokken naar Schiphol.

Na het inchecken in het goede toeristenklasse hotel Quality is het tijd voor een borrel in de trendy hotelbar en daarna voor een uitstekend diner in de bistro van het hotel. Topklasse! Na een flinke borrel in de Ierse pub naast het hotel is het de hoogste tijd om te slapen.

De volgende dag gaat het in ca. 30 minuten naar een wilderniskamp ten noorden van de stad. Het besneeuwde landschap, de rode Zweedse huisjes en de sneeuwbuien zorgen meteen voor de juiste stemming. Zo hoort Lapland eruit te zien! Via een weg door het bos komen we bij het bungalowpark en activiteitencentrum aan, dat aan de oever van de zee is gelegen. Het water van de Botnische Golf is brak, dus bevriest het in de winter. Het prettige voor ons is dat we dan met de sneeuwscooter door de schitterende eilandenarchipelago kunnen glijden. Na het omkleden in de warme pakken gaan we met de gids op pad. Sneeuw en ijs waar je kijkt, af en toe een eiland en zowaar wat rendieren én twee tegenliggers met boodschappen op de scooter. Op een ver weg gelegen eiland stoppen we en is er tijd om de kerk en de vissershuisjes te bekijken, die zomers worden gebruikt. Ook lopen we naar een heuvel waar de eerste tekenen van het kruiende pakijs te zien zijn. De winter is laat dit jaar want normaal zijn er bergen van opgestapeld ijs te zien. De lunch vindt plaats in een van de huisjes en smaakt ons uitstekend. Is het omdat we al zolang buiten zijn of is het de kok, die dit buiten bij een kampvuur heeft klaargemaakt? De terugreis houden we het tempo erin en met een expeditiegevoel komen we weer in het kamp aan. Na een drankje bij het kampvuur kleurt iedereen roze tot rood!

Terug in Lulea verkleden we ons en gaan we per bus naar de oude stad. Mooi verhaal: door de stijging van zeespiegel is deze een stuk landinwaarts komen te liggen. We worden verrast door de prachtig verlichte, houten stad. Niet voor niets staat deze op de UNESCO werelderfgoedlijst. Ook hier: een uitstekend en vooral ook smakelijk diner in een van de restaurants.

De laatste dag gaan we naar een wilderniskamp ten zuiden van de stad, gelegen aan een groot bevroren meer. De eigenaar is type 'one of the guys' en hij heet ons welkom met een stevige kop koffie bij het open vuur in een grote houten Lappentent. Daarna maken we kennis met de husky's. Op een grote slee nemen we plaats en stuiven we via het ijs de bossen in. De fotogenieke dieren houden de vaart er flink in. Hierna verruilen we de hondenkrachten voor de paardenkrachten van de sneeuwscooter voor een tocht door het bos en over het meer. Een totaal andere ervaring dan de dag ervoor. Een van de plekken nodigt heel erg uit om eens flink gas te geven... en dat doen we dan ook! Na een lunch in de Lappentent is het helaas tijd om terug te keren. Met een groep enthousiaste collega's vlieg ik terug naar Amsterdam.